個人檔案๛(¯`•¸·´¯)•มารน้อย•(¯`·¸...相片部落格清單更多 ![]() | 說明 |
|
๛(¯`•¸·´¯)•มารน้อย•(¯`·¸•´¯)๛๛ฝันถึงกระต่ายน้อยทุกคืน๛
19/6/2006 ตอนนี้มันคืออะไรที่ผ่านมา
ตัวผมเองเหมือนเป็นคนโง่ฝ่ายเดียว เที่ยวคิดไปเองหรอกหรือเปล่านะว่าเขานั้นมีใจให้โดยที่ไม่ได้ยึดเกาะเวลาที่มีอยู่ไปเปล่าๆ เพื่อรอใครบางคน ความรัก* ผมอยากใฝ่หามันอย่างถูกต้องโดยไม่มีพันธะกับมือที่สาม มันสมบูรณ์ที่สุดแล้ว ... เราต่างรู้กันดีว่า คำสัญญานั้นมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย มีแต่ความทุกข์ที่ก่อเกิดขึ้นทุกวัน ไม่มีวัน....หรือวันไหนๆ ที่ผมต้องบอกกับเธอว่า ผมเข้าใจเธอ จะมีบ้างไหมนะว่า เธอจะเข้ามาบอกว่า เธอรักผม และพร้อมที่จะอยู่กับผมโดยไม่ต้องคิดถึงเรื่องใดๆ จะมีบ้างไหมที่เขาจะรักผมโดยไม่คิดถึงความเห็นแก่ตัวของตัวเองโดยนึกถึงจิตใจของผมบ้าง จะมีบ้างไหมที่เขานั้นให้เวลาในการคิดถึงอนาคตและหัวอกของผมบ้าง มันอาจใกล้เข้าไปทุกที่แล้ว กับคำว่าอยู่หรือไป หรือยังไง ความอึดอัดในตัวผมมันไม่มีหรอก แต่ที่มีคือไม่เข้าใจว่า มาคบผมเพื่ออะไร หากต้องการทำแบบนี้ ความรักมั้ง จึงยอมทน ทนเจ็บปวดเมื่อเขาไม่เคยนึกถึงจิตใจของเรา อยากให้เขานั้นรักเราบ้าง คิดถึงใจเราบ้าง ก็พอแล้ว ...
13/5/2006 ขอแสดงความยินดีกับเต้
ขอแสดงความยินดีกับเต้นะ!!! หุหุ ที่สึกจากพระเรียบร้อยแล้ว พวกเรายังไม่มีใครบวชกันเลยรึเปล่านะ แต่ยังไง ท่านเต้ก็บอกว่าจะลด ละ เลิกกินเหล้าแล้ว และจะตั้งใจเรียน วะฮ่าๆๆๆๆๆ ทำได้เปล่าน๊า ^^! แต่ก็เชื่อนะ คนที่ไม่เคยบวชพระอาจจะไม่รู้หรอกมั้ง แต่กุเชื่อนะว่าพอได้บวชได้อะไรดีๆในชีวิตหลายอย่าง ได้ปลงอะไรหลายๆอย่าง หุหุ ยินดีด้วยเน้อ...เต้...
5/5/2006 คิดถึงเขาจังเลย
คิดถึงกระต่ายน้อยจัง
ตอนนี้เป็นช่วงที่กำลัง update space ของตัวเองน่ะครับ ก็ค่อยๆเสาะหาเวลาว่างมานั่งทำ ฮิฮิ ก็เรื่อยๆเนอะ ศึกษาไปเรื่อยๆ อยากเก่งไวไวจัง เห็นของคนอื่นแล้วอิจฉาเขาเหมือนกัน สวยๆกันทั้งนั้นเลยหง่า เฮ้อ.... คิดถึงเขาจังเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่ ปล่อยให้เราอยู่หอคนเดียว เหงาใจจังเลย..... เขาจะกลับมาเมื่อไรน๊า เฮ้อ... การรอคอยใครสักคนนั้นมันเหนื่อยเหมือนกัน แต่เราต้องอดทนรอ เพราะความสุขมันอยู่ข้างหน้านี้แล้วล่ะ ...
18/4/2006 แค่หวาดกลัว
สวัสดีคับ นานๆทีผมมาอัพน่ะครับ มันก็ไม่มีอะไรมากล่ะครับ คงจะเป็นเรื่องเดิมๆ ชีวิตของผมในตอนนี้มันช่างดูอ้างว้างเหลือเกิน
ข้างเรา เห็นคนที่เขารักกัน เดินจูงมือกัน เคียงข้างกายกัน รักกันหวานปานจะกลืนกิน ผมเป้นคนหนึ่งที่อยากมีความรักที่รักกันจริงๆ รักกันมากมาย รักแล้วไม่ลืม ไม่ทิ้งจากกันไปไหน ผมไม่อยากไปรักใครแล้วรักเขาฝ่ายเดียว ทุ่มเทเขาฝ่ายเดียว อยากให้คนที่ผมรัก เขารักผม จริงใจกันกับผม แต่มันเหมือนมีความหวังที่เลื่อนลอยไกลออกไป ไม่มากก็น้อยแล้วล่ะ ช่วงเวลาที่ผ่านมาทำให้ผมได้คิดอะไรหลายๆอย่าง ผมเหมือนเป็นคนที่ไร้ค่ากับตัวเอง ไม่ใส่ใจตัวเอง มัวเอาเวลาไปใส่ใจคนอื่นเกินไปจริงหรือ! เวลาที่ผ่านมาช่างมีความสุขปนเปกับความทุกข์เป็นระยะ แต่สิ่งที่ผมท้อใจน่ะคือความหวาดกลัวที่ก่อเกิดในใจ กลัวการโดนหลอกซ้ำๆ อยากเจอคนที่เข้าใจ และมั่นคงบ้าง หลายคนคงไม่เคยเจอเรื่องแบบผม ในตอนนี้ผมเริ่มเดินไม่ไหวแล้ว..มันใกล้ที่จะหมดเรี่ยวแรง อยากบอกว่า ต่อให้รักเขามากเท่าใด ...แต่การทำร้ายกันมันทำให้รอยร้าวในใจเริ่มเกิดก่อขึ้น อยากบอกว่ารักเธอมาก มากกว่ายิ่งสิ่งอื่นใด ผมอยากบอกจากในจริงๆว่าผมรักเธอ ถึงแม้ว่าเธออาจไม่รักผม.อยากให้เขาเชื่อมั่นในตัวผม แต่ยิ่งเข้าหาเขาเท่าไร จิตใจผมก็เริ่มหวาดกลัว กลัวการโดนทำร้ายซ้ำๆอีก..... เฮ้อ ความรัก น่าจะเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ แต่ทำไมนะ ทำไมถึงมีความหวาดกลัว และความหึงหวงมาปนเป อิจฉาเขาคนนั้นจังเลยที่เธอนั้นรักเขามาก แต่ก็แค่ได้อิจฉาน่ะ......ถ้าเขารักกันจริงๆทำไมนะ ทำไมเขาถึงไม่ไปคุยกัน และรักกันเหมือนเก่าล่ะ....ผมยอมได้เสมอถ้าหากเขารักกัน.....
ถ้าสมมุติว่าผมรู้ว่าคนรักของผมรักผมจริงๆ มันคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต
ผมจะไม่ยอมปล่อยให้คนรักผมนั้นโดนทำร้ายอีก
แต่มันจะมีวันนั้นบ้างไหม มันคืออีกเรื่องหนึ่ง
26/2/2006 สภาวะที่เคยชินสวัสดีทุกคนนะครับ
สภาะในตอนนี้ผมไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่า อะไรจะเกิดขึ้นกับตัวของผมอีก ที่ผ่านๆมา ในส่วนลึกๆนั้นผมอยากบอกว่า ผมรักเธอมาก แต่ผมไม่แน่ใจว่า สิ่งที่ผ่านมาคืออะไร ไม่รู้ว่าควรเชื่อเธออีกดีไหม ควรทำตัวเช่นไร แต่สิ่งหนึ่งที่ผมนั้นรู้คือ ผมยอมให้เธอทำให้ผมเจ็บได้ ยอมให้โดนหลอกอีก อาจเป็นเพราะว่านี่คือ ความรักหรือเปล่า หรือว่าทำไปเพราะสิ่งใด แต่ผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ยอมทำทุกอย่างได้ แม้จะแลกด้วยน้ำตาที่เคยโดน แต่ในตอนนี้มันรู้สึกชินซะแล้ว ความอ่อนแอในตัวเองมันเริ่มน้อยลง กลับเข้มแข็งขึ้น ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ผมว่ามันดีอีก อย่างที่คนอื่นๆพูดไว้ว่า โลกนี้ยังมีสิ่งที่ไม่คาดคิด ที่จะเจอกับตัวเองอีกเยอะแยะ เฮ้อ..........^^! ชีวิตจะเป็นเช่นไรต่อไปน๊า |
|||||||||
|
|